21 lutego 2009 r. w dzienniku „Rzeczpospolita” (Ekonomia & Rynek, str. B1) opublikowany został artykuł autorstwa A. Biały i M. Kozmana „Gorzki smak cukru”.

Artykuł ten zawiera między innymi informacje o toczącym się pomiędzy Nordzucker AG a Rzecząpospolitą Polską postępowaniu arbitrażowym wszczętym przez Nordzucker AG na podstawie polsko-niemieckiej umowy w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji.

Publikacja „Gorzki smak cukru” zawiera informacje, które wymagają krótkiego (z uwagi na poufny charakter postępowania) omówienia.

W ocenie Ministerstwa Skarbu Państwa podtytuł publikacji „Polska przegrała międzynarodowy arbitraż z firmą Nordzucker” sugeruje, że zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia są jednoznacznie niekorzystne dla Polski. Teza ta pozostaje jednak w sprzeczności z innymi powołanymi w treści artykułu informacjami, w szczególności zaś z informacją, że część roszczeń inwestora niemieckiego została odrzucona oraz, że nie zapadł przeciwko Polsce jakikolwiek wyrok zasądzający odszkodowanie. Ministerstwo Skarbu Państwa odmiennie, niż autorzy artykułu, postrzega przebieg postępowania arbitrażowego i wydane orzeczenie. Dalsze komentarze, w tym szczegółowe odnoszenie się do twierdzeń zawartych w publikacji, wymagałoby od Ministerstwa Skarbu Państwa ujawnienia treści uzasadnienia rozstrzygnięć sądu arbitrażowego, co byłoby niezgodne z zasadami poufności obowiązującymi w postępowaniu arbitrażowym.

Pozytywnie należy ocenić fakt, że obie strony postępowania arbitrażowego, zarówno MSP, jak i Nordzucker, powstrzymują się od komentowania przebiegu toczącego się postępowania arbitrażowego. Oznacza to, że obydwie strony respektują przyjęte reguły postępowania. Ministerstwo Skarbu Państwa podkreśla, że ewentualne upublicznienie jakichkolwiek informacji, z uwagi na poufny charakter postępowania, mogłoby być rozważone po wyrażeniu na to zgody przez obie strony postępowania arbitrażowego.

Ze względu na przytoczone argumenty, wszelkie publikacje zawierające informacje niepochodzące od stron procesu, stanowią jedynie domniemania i osobiste poglądy osób je przedstawiających, nie mogą zatem stanowić podstawy dla dokonywania oceny przebiegu postępowania arbitrażowego.